Gökkuşağı

alabildiğine orman.
ağaçlar.
ıslak zemin
toprak kokusu...
göründü
düşüveren damlalar yere
öncesinde.
rengarenk, çıkıvermişti
gökkuşağı!
hem de çifte!
ışık
felicita!
ta içten
en içten
sevgi doldu
gökyüzü ve kalp.
ama ama!
geçicidir gökkuşakları...
dilek tutsam
çıkarabilir miyim
her seferinde yeniden?
hep ağlamak pahasına
öncesinden?

I'm flying

on the clouds

like a bird

touching the sky

my hair is fondled

by the rain drops!

my heart is warmed

by the shiny sun!

my soul is painted

by the rainbow!

relaxed

happy

and full of joy!

maybe in Florida

in the place of love

and longing

I can fly again...

this time

with the touch of your eyes.

I'll look at your face

and smile...

you'll see my eyes' shine

just take my hand

and make me fly!

yolculuk. sana.

à la memoire de chère A.G.

heybeli'den dönerken
martılar gökyüzünde
çocuk sesleri
kalabalık
vapur
denizin üstünde
tatlı bir yorgunluk
ürperti...
hafif aşktan,
hafif rüzgardan.
huzur...
hafif senden
hafif benden
ikimizden.
deniz mavi
ben mavi
hayal et!
daha ne kadar mavi olabilirim ki?
ve ilk kez
bu kadar yoğun,
derin,
okyanus gibi
hissetmek
aşkı.
sendekini bilirdim
eskiden beri
bu seferki
bendeki, içimdeki!
bulaştı belki de bana
ya da içimde doğdu
varlığınla!
sen...
gözlerin kapalı
gülümserken uykunda
izledi
ezberledi mavi'n
yüzünü ve bu hissi,
sıcaklığını bir de.
uzaklarda olsan bile
unutmamak için seni.
ve dokundu, hissetti
her umutsuzluğa kapılışında
parmakla gösterdiğin yeri
bedenindeki.

kesik kesik aşk

dolunay

karanlık

çimler

ağaç

bank

kadın

erkek

yanyana

enerji

sevgi

romantik

aşk

kıpırtı

hayal

umut

emek...

korku

telaş

acı

panik

terk

yalnızlık

merdiven

gözyaşı

hıçkırık

yürüdü

hayalet gibi.

dursa

zaman

o

gözler

baksa

o

eller

bırakmasa

kurtarsa

esaretten

kadınını

bilincini.

farketti

sevilmediğini.

mutsuz!

aptal!

haketmiyorsun!

o bilse

şu anını

asıl seni

her geçen gün

sevgisizlikten

çirkinleştiğini

ve

öldüğünü kalbinin.

Rüzgar

Değişim
Değiştim
Değişmekteyim
Ne çok hareket
Hiç mi durmaz insan?
Yorulmaz mı?
Durduramadı mı kimse kalbimi?
Düşüncelerimi?
Rüzgar estikçe esti
Kimi zaman sert
Kimi zaman yumuşak
Aldı götürdü pek çok şeyi
Çaktırmadan..
Kalanlarsa
Bir tek kendim
Ruhum, kalbim, bedenim.
Es rüzgar es!
Ve dur
O geldiğinde.
Uçacaksa
Bi tek uçurtmalar uçsun
Renkli renkli
Ve aşk
Gökyüzünde
Ruhumda, kalbimde, bedenimde!

İç Dünya

evet
korktum.

sanki
geçmiş
süpürmüş almış
her şeyi;
güvenebilmeyi..
sevebilmeyi..
bi tek
o kargaşada
"her şeye rağmen
gülebilmek"
kalmış.
o da saklanmış
midye kabuğu gibi
dönmüş durmuş
kabuk bağlamış
oysa
yumuşacık kalbi..
ve o kalp
kırık..
onarılmayı bile
bekleyemeyecek kadar
umut yok çünkü
hep bi pürüz
hep bi tortu aklında..
ve aslında
sevilse biraz
tamir olacak gibi.
olasılıksa olay
en kötü:
sevgi yok!
peki
o halde koparmadan
birleşen parçaları
yolculuğa devam
güneşli ülkelere
denize
yeşile
kendime
gelecektekine.
şimdi dinlence
yolculuk öncesi
hayal kurup
gelecektekinin
sen olduğunu
dilemeye.

Kale

kırılgandı küçük kız
dokunulmasındı ona
canı acımasındı
sevgiydi besini
şevkatti suyu
değişmiyordu huyu
beklediği hep buydu
güneşli, güzel bir sabahta
otururken parktaki bankta
rüzgar tenini  sevip geçerken
takıldı gözü kumdan kaleye
kimbilir
hangi minik dünyanın ürünüydü?
korumak için mi yapılmıştı
küçük kızları?
yoksa öylesinelerin sonucu muydu?
gözlerini ayırmadı küçük kız
baktıkça iyi hissetti
dalıp gitmişken
güvenli hayaller alemine
yıktı kaleyi
büyük kara kötülük bulutu
şimşekler çaktı birden
yağmur yağdı gözlerden
titredi bedeni
korktu yüreği
sonra aniden
korkma dercesine
pembe elbisesinin üstüne kızın
bordo bir yaprak düştü
uzaklardan gelen
belki de
hiçbir şeyden korkmayan
bir ağaçtan düşen.
değişti biçimi dudaklarının
dindi yağmur
sakinleşti soluğu
bir tek su birikintileri kalmıştı şimdi
biraz toprak kokusu belki
ve yaprak...
aldı, özenle temizledi
güvenli sığınağıydı
o artık şimdi
sakladı en derinine
mutluluğa içindeki.